Autotaalglas: afstand van goodwill na 33 jaar houdt stand
Een voormalig Autotaalglas-franchisenemer krijgt geen € 157.431 aan goodwill. De rechter houdt hem aan de afspraken over zijn vertrek.
Gepubliceerd

Een voormalig franchisenemer van Autotaalglas kan na 33 jaar samenwerking niet alsnog een goodwillvergoeding opeisen waarvan hij bij zijn vertrek uitdrukkelijk afstand deed. De Rechtbank Zeeland-West-Brabant wees zijn vordering op 4 november 2026 af. De zaak onderstreept voor de Nederlandse franchisecommunity hoe belangrijk de afspraken bij beëindiging van een samenwerking zijn.
Van pensioenplan naar geschil over beëindiging
De ondernemer exploiteerde sinds 1992 een vestiging van Autotaalglas. In 2025 wilde hij met pensioen. Hij had een opvolgend franchisenemer gevonden die bereid was zijn onderneming over te nemen. De franchiseovereenkomst bevatte een regeling voor een goodwillvergoeding bij een reguliere beëindiging van de samenwerking.
Het vertrek verliep echter niet via die reguliere route. Autotaalglas ontbond de franchiseovereenkomst voortijdig wegens tekortkomingen van de franchisenemer. De voorzieningenrechter oordeelde vervolgens dat die ontbinding waarschijnlijk rechtsgeldig was. Daarmee ontstond een andere uitgangspositie dan bij het oorspronkelijk beoogde vertrek met pensioen.
Na dat oordeel sloten partijen een vaststellingsovereenkomst. Daarin legden zij vast dat de onderneming aan een opvolgend franchisenemer zou worden overgedragen. Ook spraken zij af dat de vertrekkende ondernemer afstand deed van iedere aanspraak op goodwill. Juist die afspraak kwam later centraal te staan in het geschil.
Ludwig & Van Dam Franchiseadvocaten beschreef de uitspraak in een op 16 november gepubliceerde bespreking. Het vonnis heeft als kenmerk ECLI:NL:RBZWB:2026:10962.
Vordering van € 157.431 strandt op gemaakte afspraken
Enkele maanden na het sluiten van de vaststellingsovereenkomst vorderde de voormalige franchisenemer alsnog € 157.431 aan goodwillvergoeding. Hij stelde dat Autotaalglas misbruik had gemaakt van de omstandigheden waarin hij de overeenkomst had ondertekend. Volgens hem had hij feitelijk geen andere keuze gehad dan akkoord te gaan.
De rechtbank volgde die redenering niet. Bij haar beoordeling woog mee dat beide partijen ervaren ondernemers waren en werden bijgestaan door gespecialiseerde adviseurs. Ook had de franchisenemer volgens de rechtbank andere mogelijkheden. Hij had bijvoorbeeld hoger beroep kunnen instellen tegen het kortgedingvonnis.
Van ongeoorloofde druk was onvoldoende gebleken. De ondernemer bleef daarom gebonden aan de afspraak waarin hij afstand had gedaan van goodwill. Dat hij achteraf stelde onder aanzienlijke druk te hebben getekend, was in deze zaak niet voldoende om die afspraak terzijde te schuiven.
Het oordeel draaide daarmee niet alleen om de lange duur van de samenwerking of het bestaan van een goodwillregeling in het oorspronkelijke contract. De rechtbank betrok juist ook de omstandigheden bij het sluiten van de latere vaststellingsovereenkomst en de alternatieven die de ondernemer toen had.
Reguliere beëindiging is niet hetzelfde als ontbinding
De franchisenemer beriep zich daarnaast op schending van contractuele verplichtingen en van de zorgplicht door Autotaalglas. Ook dat beroep slaagde niet. De contractuele goodwillregeling gold voor een reguliere beëindiging, niet voor ontbinding wegens tekortkomingen.
Dat onderscheid is een belangrijk onderdeel van deze zaak. Er was weliswaar een goodwillregeling afgesproken, maar die bood volgens de rechtbank geen grond voor betaling bij deze wijze van beëindiging. Vervolgens hadden partijen in de vaststellingsovereenkomst bovendien uitdrukkelijk vastgelegd dat de ondernemer afzag van goodwill.
De uitspraak laat daarmee zien waarom niet alleen de aanwezigheid van een goodwillbepaling aandacht verdient, maar ook de situaties waarop die bepaling betrekking heeft. Voor ondernemers die hun vertrek voorbereiden, is het verstandig om een geplande overdracht en een eventueel geschil over de beëindiging niet als losstaande onderwerpen te behandelen. In deze zaak kwamen beide samen in één overeenkomst.
Geen algemeen oordeel over wettelijke goodwill
Een belangrijke begrenzing staat eveneens in de bespreking van Ludwig & Van Dam: de rechtbank bespreekt artikel 7:920 lid 1 BW, waarin de wettelijke goodwillregeling bij franchise is opgenomen, niet in het vonnis. De uitspraak moet daarom niet worden gelezen als een algemeen oordeel dat goodwill bij ieder gedwongen vertrek vervalt.
De concrete combinatie van omstandigheden was hier bepalend: een voortijdige ontbinding, het eerdere oordeel van de voorzieningenrechter en een vervolgens gesloten vaststellingsovereenkomst met een uitdrukkelijke afstand van goodwill. Ook de ervaring van partijen, hun gespecialiseerde begeleiding en de beschikbare alternatieven speelden mee bij de afwijzing van het beroep op misbruik van omstandigheden.
Praktisch: laat vóór ondertekening van een vertrekregeling beoordelen welke goodwillafspraken gelden, op welke beëindigingsroute zij zien en van welke aanspraken u afstand doet. Ga er niet van uit dat een langdurige samenwerking voldoende is om een eenmaal overeengekomen afstand later ongedaan te maken.
Bronnen
- Audax zoekt herstel, Bruna en ReadShop open | Franchise+
- Franchise in cijfers: wat heeft de Wet franchise veranderd in de rechtspraak? - Ludwig & van Dam Advocaten
- d-reizen Archieven
- Goodwill na 33 jaar franchise: afstand in vaststellingsovereenkomst houdt stand - Ludwig & van Dam Advocaten
- Horizon-franchise is goed voor meer dan 38 miljoen verkochte exemplaren
- Kinderopvang franchise: kdv, bso of gastouderbureau?
- Waarom franchising vooral werkt voor ondernemers die zichzelf goed kennen



