Podpisanie umowy franczyzy: papier, skan czy e-podpis?
Skan, kliknięcie i podpis kwalifikowany nie są równoważne. Sprawdź formę umowy franczyzy, umocowanie podpisujących i kompletność załączników.
Opublikowano

Warunki współpracy są uzgodnione, a przedstawiciel marki proponuje szybkie podpisanie dokumentów przez internet. Zanim zaakceptujesz zaproszenie, sprawdź, co dokładnie podpisujesz, kto reprezentuje drugą stronę i jak zostanie utrwalona umowa. We wspólnocie franczyzowej zaufanie jest ważne, ale prawidłowe zawarcie umowy chroni obie strony. Błąd na tym etapie może utrudnić wykazanie uzgodnień, a niekiedy podważyć skuteczność konkretnych postanowień.
1. Ustal, jakiej formy wymaga twoja umowa
W Polsce umowa franczyzy jest umową nienazwaną. Nie ma odrębnej ustawy franczyzowej ustanawiającej dla każdej takiej umowy obowiązek podpisu na papierze. Podstawą jej zawierania jest przede wszystkim Kodeks cywilny, w tym zasada swobody umów z art. 353¹. Zależnie od treści współpracy zastosowanie mają także przepisy dotyczące własności intelektualnej, konkurencji czy podatków.
Brak szczególnej formy dla samej franczyzy nie oznacza jednak, że każdy sposób akceptacji wystarczy. Znaczenie mają poszczególne czynności objęte umową. Przykładowo przeniesienie autorskich praw majątkowych oraz udzielenie wyłącznej licencji autorskiej wymagają formy pisemnej pod rygorem nieważności. Nie należy z tego wyciągać wniosku, że każde udostępnienie know-how lub każde korzystanie z marki automatycznie wymaga identycznej formy.
Sprawdź również, czy strony same zastrzegły konkretną formę zawarcia umowy lub jej zmian. Klauzula „zmiany wymagają formy pisemnej pod rygorem nieważności” ma inne skutki niż ogólne zalecenie potwierdzania ustaleń e-mailem.
Praktyczna zasada: przed podpisaniem poproś prawnika o wskazanie, które elementy dokumentu wymagają szczególnej formy i jakie będą konsekwencje jej niezachowania. Nie oceniaj całej umowy wyłącznie na podstawie jej tytułu.
2. Rozróżnij podpis własnoręczny, skan i podpis elektroniczny
Kodeks cywilny odróżnia formę dokumentową, pisemną i elektroniczną. Te pojęcia nie są zamienne:
- Forma dokumentowa pozwala utrwalić oświadczenie w dokumencie w sposób umożliwiający ustalenie osoby, która je złożyła. Zależnie od okoliczności może to być wiadomość e-mail lub akceptacja na platformie.
- Forma pisemna wymaga własnoręcznego podpisu. Umowę można zawrzeć również przez wymianę odpowiednio podpisanych dokumentów.
- Forma elektroniczna w rozumieniu Kodeksu cywilnego wymaga kwalifikowanego podpisu elektronicznego. Jest równoważna formie pisemnej.
Skan podpisanej kartki nie jest sam w sobie elektronicznym odpowiednikiem oryginału z własnoręcznym podpisem. Wklejony obraz podpisu, potwierdzenie kodem SMS czy zwykły podpis na platformie również nie stają się przez to podpisem kwalifikowanym. Mogą jednak mieć znaczenie dowodowe i wystarczać tam, gdzie prawo ani uzgodnienia stron nie wymagają dalej idącej formy.
Zapytaj operatora procesu, jaki dokładnie rodzaj podpisu oferuje. Samo hasło „podpis elektroniczny” nie rozstrzyga sprawy. Przy podpisie kwalifikowanym zachowaj oryginalny plik elektroniczny oraz wynik weryfikacji podpisów. Wydruk nie zastępuje takiego pliku.
3. Sprawdź, kto podpisuje po stronie marki
Rozpoznawalna nazwa sieci nie zastępuje identyfikacji kontrahenta. W umowie powinien być wskazany konkretny przedsiębiorca, a nie tylko marka handlowa. Porównaj nazwę, numer rejestrowy i dane strony z aktualnym wpisem w KRS albo CEIDG.
W przypadku spółki sprawdź zasady reprezentacji. Jeżeli wymagane jest współdziałanie dwóch osób, podpis jednego członka zarządu może nie wystarczyć. Stanowisko „dyrektor rozwoju franczyzy” samo w sobie nie przesądza o prawie do zawarcia umowy.
Gdy dokument podpisuje pełnomocnik, poproś o pełnomocnictwo. Zweryfikuj jego zakres, osoby udzielające umocowania i wymaganą formę. Jeżeli do ważności danej czynności potrzebna jest forma szczególna, pełnomocnictwo do jej dokonania powinno być udzielone w tej samej formie.
Identyczną kontrolę przeprowadź po swojej stronie, zwłaszcza gdy franczyzę kupuje spółka. Ustal, kto jest stroną umowy i czy osoby składające podpisy działają w jej imieniu. Podpis kwalifikowany potwierdza tożsamość podpisującego, ale sam nie dowodzi jego uprawnienia do reprezentowania przedsiębiorcy.
4. Zamknij podpisywanie kompletnym pakietem
Przed złożeniem podpisu porównaj ostateczny dokument z wersją wynegocjowaną. Sprawdź numerację, datę, listę załączników oraz wszystkie odesłania. Cennik, regulamin lub instrukcja wskazane jako część umowy powinny być jednoznacznie oznaczone, na przykład numerem wersji i datą.
Nie akceptuj zapewnienia, że brakujący załącznik zostanie „dopisany później”. Jeśli część materiałów jest udostępniana w panelu sieci, uzgodnij sposób utrwalenia wersji obowiązującej przy podpisaniu. Sam dostęp do strony, której zawartość można zmieniać, utrudnia późniejsze odtworzenie uzgodnień.
Ustal także, kiedy umowa zostaje zawarta i od kiedy wywołuje skutki. Data w nagłówku, dzień ostatniego podpisu oraz rozpoczęcie współpracy nie muszą oznaczać tego samego. Ma to znaczenie między innymi dla terminów płatności.
Na koniec odbierz komplet podpisanych dokumentów i przechowuj go poza kontem kontrolowanym wyłącznie przez sieć. Praktyczny wniosek: podpisuj dopiero wtedy, gdy potwierdzisz właściwą formę, umocowanie obu stron i niezmienną treść całego pakietu.



